Acım geçti sayılır da. Gözlerimde senden kalan bir nemli bakış var. Her an ağlamaya hazır olan ama asla ağlamayan.

Ne ben sana kızarım,
Ne de zatın zahmet edip bana küssün;
Artık seninle biz düşman bile değiliz.

Senin yüzün, denize inen sokaklar.

Evet, gün geliyor bıkıyorum senden
Ama İstanbul'dan bıkmak gibi bir şey bu.

Bir şiir yazmak bir bardak çay içmek
Sokaklarda gezmek yağmurda ıslanmak
Ve ben seni çok özledim

Her çıkmaz sokağın çıkmaz olduğunu anlamak için sonuna kadar yürümek zorunda bırakıldık.

Aşk birazda fesleğen kokusudur avuçlarda. Her an kokusunu alıp gitmeye meyilli..

Önce her şeyi siyaha boyamak lazım.
Sonra kurumasını bekleyip üstüne beyaz harflerle yeni hikaye yazmak.
Buna unutmak diyoruz.